türk çatlak ve cilt mamulleri sanayinin , ülkemiz imalat sanayisi içinde çok önemli bir iz edindiği herkesçe akseptans ediliyor. deri ve deri mamulleri ihracatı toplam ihracat içerisinde yüzde 2â?lik aynı paya sahiptir. ancak , bavul ticareti diye bile tabir edilen yolcu beraberindeki satışları da göz önüne alırsak , bu oran yüzde 8â?10 seviyelerine çıkıyor. çünkü deri sektörü , bavul ticareti yoluyla en fazla ihracat gerçekleştiren sektördür.

türkiye mahsus 1997 yılına derecede deri ve deri mamullerinden büyük döviz girdileri elde etti. ancak , ham deri ihtiyacının yetişkin ölçüde dışalım yolu ile karşılanması , işgücü ile enerji maliyetlerinin artması yanında , yurt dışı pazarlarda ağır bir rekabet yaşanması ve büyük alıcılarımız sayılan ülkelerin ekonomik krize girmesi sonucu bu sektörde stratejik ihracat düşüşleri yaşandı ve bölüm krize sürüklendi. 2002 yılına gelindiğinde sektör fırlamak toparlanma sürecine girdi ile kaybettiği pazarların büyük 1 bölümünü tekrar elde etmeye başladı.

deri , hemen bütün üretim aşamalarında el emeğinin yoğun namına kullanıldığı 1 sektör. ayrıca düğün standart sadece biçime  sahip olmadığı okunuşu her zaman ihtiyaçlara uygun olarak hazır bulunmadığından , hammaddenin talepler doğrultusunda hazırlanması bile sektörde stratejik bir üretim aşamasıdır.

üretiminde geçer teçhizatın yeniliği ürünün kalitesini ve nesne) olarak verimliliğini etkilediğinden , türk deri sektörü üretim teknolojisinde meydana gelen değişiklikleri yakından takip ediyor. geçer teknoloji rakip ülkelerin birçoğuna göre ileri durumda. büyük deri konfeksiyon ülkelerinden çin , hindistan okunuşu pakistan bu anlamda türkiyeâ?nin oldukça gerisinde yer alıyor. öte yandan dünyanın en önemli deri üreticisi İtalya , teknoloji , moda ve katma değer açısından türk deri sektörünün kendine hedef edindiği ülkelerdenâ?

türkiyeâ?de deri hammaddesi , deri konfeksiyon üreticilerinin ihtiyaçlarına ve kalite beklentilerine cevap vermede yetersiz olduğundan; kol , yüzde 70-75 oranında ithalata bağımlı durumda. diğer bir ehemmiyetli üretim girdisi de işçilik. yekûn girdiler içindeki payı  yüzde 15-20 dolayında. diğer ülkelerle karşılaştırıldığında çin , hindistan ve pakistan çatlak üretiminde düşük ücret düzeyleri ve devletin uyguladığı sübvansiyonlar dolayısıyla avantajlı konumda.

400 bin tonluk yıllık deri işleme kapasitesi mevcut sektörde , ihracatta tek pazara tabiiyet ve istikrarsız pazar hareketleri nedeniyle kapasite tasarruf oranı düşük kalıyor. 1998 krizini takiben rusya pazarında yaşanan kriz ve bavul ticaretinin durma noktasına gelmiş olması sektörde üretim kapasitesini yüzde 30â?lara dek geriletti. 2000 yılından aksi hâlde rusya piyasasının toparlanma sinyalleri vermesi okunuşu üreticilerin avrupa pazarında dışsatım arayışlarını yoğunlaştırmaları sonucunda , sektör toparlanma sürecine girdi. 2002 yılında ise deri ve düğün mamulleri sektörü imalat sanayi üretimindeki yüzde 2 , 3â?lük ve toplam endüstri istihdamındaki yüzde bir , 5â?lik payı ıle devlet açısından önemli öneme malik sektörlerden birisi haline geldi.

yurtiçi istem projeksiyonu